February 2012
32 posts
นี่มันบ้าชะมัด
นี่มันบ้าชะมัดเลยรู้ไหม
ฉันตั้งใจจะให้มันตายไปกับฉัน
ไม่ต้องให้ใครได้รู้
ไม่ต้องให้มันเกิดขึ้น
แต่มันทำให้ฉันสติแตก
สติแตก
สติแตก
สติแตกกกกกก
อย่าให้ฉันแก้ปัญหาแบบเห็นแก่ตัวนะ!
บ้าเอ๊ย!
Things Prang said...#2
[26-Feb-2012 11:42:27 PM] p——: ฮ๋าๆ
[26-Feb-2012 11:42:28 PM] p——: เปนไง
[26-Feb-2012 11:42:33 PM] p——: หายอกหักยัง
[26-Feb-2012 11:42:46 PM] ประกายแก้ว~*: ยังเฟ้ย
[12:19:18 AM] p———: โอ๊
[12:19:25 AM] p———-: น่าสงสารแม่สาวอ่อนร้อนรัก
- -“
Things Prang said...
[11:40:52 PM] p——: เย่ๆๆๆ
[11:40:55 PM] p——: รักแกเป็นพิเศษเลย
[11:41:06 PM] p——: แม้ว่าแกไม่ใช่ผู้ชาย
“ความสุขในชีวิตหาใช่สิ่งอื่นใด หากแต่คือ การได้ทำงานที่รัก...”
– Albert Camus (via nocturnegarden)
“แม้เป็นอดีต แต่ความรักก็ยังสวยงาม”
ร้องไห้ทางปลายนิ้ว
เวลาที่ฉันรู้สึกอึดอัด แต่ไม่สามารถร้องไห้ได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม
ฉันจะวางนิ้วบนแป้นคีย์บอร์ด และปล่อยให้น้ำตาไหลออกไปทางปลายนิ้ว
อาม่า 170212
ตลอดช่วงเวลาที่อยู่ในพิธีหลายๆวัน มีความรู้สึกอยากจะเขียนบันทึกเก็บไว้ แต่ก็ไม่กล้า
เราไม่สามารถเขียนถึงอาม่าได้ โดยไม่ร้องไห้
แล้วเวลาที่คิดว่าอาม่าไม่อยู่แล้ว มันก็เหมือนความเศร้าจะพุ่งพรวดจนทำอะไรต่อไปไม่ได้อีก
มันคือการจมกับความเศร้ารึเปล่า
ทั้งๆที่ตอนที่รู้ว่าอาม่าเสียแล้ว เรายังรู้สึกโล่งใจ ดีแล้วที่อาม่าไม่ต้องทรมานต่อไป
แต่พอผ่านพิธีอะไรหลายๆอย่าง กลับยิ่งทำใจไม่ได้มากขึ้น มากขึ้น
...
January 2012
22 posts
